Vandaag heb ik (Fioon) de opdracht gekregen om een blogje te typen.
Dus dat doen we dan maar effe...

Dag 2 - Animal Kingdom

We zijn weer lekker op tijd bij ons positieven. Rond een uur of 7 waren de volwassenen wakker en Mila kwam rond 8 uur een keertje kijken.
Eerst tijd voor een ontbijtje, een bagel met wat boter uit de toaster.
Daarna was het tijd om aan te kleden en onze spullen bij elkaar te verzamelen om richting parken te gaan. Mooi op tijd, want de Mousekeeping stond ook al voor de deur!
En de bushalte zit gelukkig in de buurt!

Na een aardig tripje in een bijna lege bus arriveren we in Animal Kingdom. Weer door de tassencontrole, scan en daarna door de toegangspoortjes.
Vlakbij de ingang zaten de eerste dierenverblijven al, met als inwoners allerlei soorten vogels.

Expediton Everest

Maar we konden niet te lang blijven staan, want de eerste Fastpass was al lang ingegaan: Expedition Everest! We haasten ons dus naar de ingang van die attractie.
Ries en ik zouden in eerste instantie samen gaan, maar ondanks dat ik er al eerder in ben geweest, ben ik nog steeds een schijterd als het om achtbanen gaat. Dus op het laatste moment bleef ik bij Mila en oma en ging Ries alleen het avontuur met de Yeti aan.

Eenmaal klaar, wilden we verder gaan naar de volgende Fastpass: Kilimanjaro Safaris. Een soort Beekse Bergen, maar dan op zijn Floridiaans.
Alleen 1 probleempje: We wilden Mila eerst naar de wc laten gaan. En het arme kind heeft ondertussen een trauma opgelopen door de zelfdoorspoelende toiletten die ze hier hebben. Gisteren is ze tot 2 keer zo hard geschrokken van een pot die zelf doorspoelde, dat ze de eerste keer haar teen tot bloedens toe stootte en de tweede keer als een raket van die pot schoot en de vloer onder pieste. Mooi dat ze nu echt niet meer op die wc's ging!
We zijn zelfs 2 uur bezig geweest om haar op een wc te krijgen, maar ze vertikte het mooi! Zelfs omkopen werkte niet meer.
Dus helaas... Ries ging met Mila naar het resort terug en ik bleef achter met mijn moeder.
Tsja, dan toch maar kijken of we alsnog met onze Fastpass naar Kilimanjaro Safaris konden. En wonder boven wonder konden we toch nog naar binnen!

Kilimanjaro Safari

We moesten even een minuut of 10 wachten, maar daarna werden we in een grote jeep geladen en kon ons tripje met hobbels en bobbels beginnen.
Zoals ik al zei: het is een soort Beekse Bergen. Of de Beekse Bergen lijkt op Kilimanjaro Safaris, dat kan ook nog natuurlijk. Een avontuurlijk ritje tussen de dieren: Zebra's, giraffes, cheeta's, waterbokken, antilopen, mandrils, de bedreigde zwarte neushoorn en zelfs olifanten met een kalfje hebben we gezien. En de bestuurster vertelde honderduit over de dieren.
Wist je dat een giraf zijn eigen oogballen kan likken? Nee? Nou, nu dus wel. Leuk feitje van de dag.

Yak & Yeti

Na de bumpy ride vonden we het tijd voor iets te eten. Het werd de Quick service van Yak & Yeti. Ik nam een gerecht met rijst, rundvlees en wat groenten, een aanrader. De naam zal ik even op moeten zoeken, iets met Beef Bowl. En oma nam een wrap met kip. Viel ook prima in de smaak.

Daarna zijn we terug gelopen voor de Gorilla Trail. Een wandeling langs diverse dierenverblijven. De zebra's, stokstaartjes en neushoorns zagen we nu vanuit een andere hoek. En de gorilla jonkies waren erg speels vandaag, terwijl die 'oudjes' lagen te maffen in het hooi.

Rafiki's Planet Watch

Na deze wandeling keken we nog even bij Rafiki's Planet Watch. Met een oud treintje werden we naar een ander stukje van het park gebracht, waar een soort behandelcentrum voor dieren zat. Rafiki stond zich daar stierlijk te vervelen, dus daar zijn we maar even mee op de foto geweest. En verderop stond Doc McStuffins. Die had ook weinig om handen, dus ook met haar even op de foto geweest.


Vervolgens even langs allerlei terrariums gewandeld, waar van alles in zat verstopt: van Gigantische ' Bullfrog' padden tot mestkevers, bidsprinkhanen en slangen.
Buiten zat nog een petting zoo, met geiten en varkens die uitgeteld op de grond lagen en al zowat tot bacon waren vergaan. Arme beestjes hebben het ook bloedheet...
We waren hier zo klaar, dus terug naar de trein, die al klaar stond, en naar een ander deel van het park.

Zo kwamen we bij een optreden van een stel Afrikaanse acrobaten terecht. Daar heb ik nog even gauw wat foto's van gemaakt, maar dat in de volle zon staan met 34 graden, ging er toch in hakken. Tijd voor een slush puppy! Voor oma een met citroensmaak en voor mij een met passievrucht en mango. Smaakte prima!
We zijn er even bij gaan zitten. Toen appte Ries al dat hij terug naar de parken kwam met Mila, dus zijn we richting ingang gelopen. En met zijn allen zijn we weer verder op pad gegaan.

Er stond ergens een kort rijtje voor Flik (Van a Bug's Life), dus die pikten we even mee. Het komt niet dagelijks voor dat je met een reuzenmier op de foto mag.

Tusker House

Daarna zijn we doorgelopen naar Tusker House, waar we een reservering hadden voor het avondeten met character Meets met Goofy, Donald, Mickey en Katrien. We moesten even wachten, maar we mochten snel naar binnen. Een kleine uitleg over het buffet en we kregen een tafeltje. We zaten nog maar net toen Goofy al aan de tafel kwam. Leuk!
We hebben ons verder rond gegeten aan het buffet en Mickey en Katrien kwamen ook even buurten. Goofy en Donald zelfs meerdere keren.
Onze waitress Angel was trouwens een hartelijk mens. Ze vond het leuk dat we Nederlanders waren en vertelde dat ze zelf van Hawaii kwam en een Chinese moeder heeft.

Het regent, het regent ...

Toen we eenmaal klaar waren en naar buiten wilden, zagen we dat het buiten keihard onweerde en regende. De kinderwagen die buiten stond geparkeerd, was zeikwaternat geworden en het zag er niet naar uit dat het snel droog zou worden.
We hadden nog een fastpass voor Rivers of Light, een avondshow in de buitenlucht. Maar in dit rollenweer hadden we daar geen zin in. Dus we besloten naar het resort terug te gaan.
1 poncho bij, die hebben we Mila maar aangetrokken. En verder een sprintje trekken naar de uitgang en de bussen.
Op den duur waren we helemaal doorweekt en gingen we toch maar lopen. Rennen had toch geen zin meer. En zo erg was het niet, want het water was gewoon warm.

[cvm_video id="2614"]

 

Thuis hebben we een bad genomen en Mila op bed gelegd. Zelf nog geprobeerd foto's te maken van het onweer, dat nog steeds lekker bezig was.
En dan is het tijd om te gaan maffen. Morgen weer bijtijds op!