Na een vliegtuig reis van ongeveer 9.5 uur zijn dan eindelijk geland in Orlando! Wat waren we blij toen we uit het vliegtuig mochten zeg!
De vlucht was prima verlopen, we hadden weinig last van turbulentie en hebben ons prima vermaakt met onze eigen entertaiment apparaat. Hierop stonden een zooi films en series om je mee te vermaken.
We zaten in het midden van het vliegtuig, de indeling was 2,4,2 stoelen. Er zat niemand naast Cees in het vliegtuig dus hij had alle ruimte om te gaan liggen en gek te doen. Het jammere van dit was dat Fioon geen foto's kon maken uit het raampie. Echter had Ries al sjans van een steward waar hij dan maar de vraag neer legde of er misschien ergens een raampie vrij was waar we wat foto's konden maken. Echter was alles bezet. Hij kwam wel met het idee om wat foto's te maken in de cockpit! Dit zou helemaal super zijn, dus we gaven onze camera mee en hij ging op pad.
Na wat minuten kwam hij terug met wat foto's, en hij wou ze gelijk even bekijken, super bedankt! was onze reactie. En Fioon was ook weer blij met wat foto's voor haar nu al te groot wordende scrapboek!
Het duurde alleen even voordat we er uit waren omdat de rest van de passasiers blijkbaar voorrang had op ons. Maar dat maakte ons niet heel veel uit, op die manier konden we tenminsten relax onze spullen pakken en richting de douane lopen.
We kwamen hier dus als laatste aan en het was er gelijk hartstikke druk. Ze hadden een stuk of 8 rijen voor internationale bezoekers en 4 rijen voor residents. We pakte een lijn om in te gaan staan maar het schoot totaal niet op. Toen merkte we op dat er een amerikaan stond te zwaaien dat we ook naar een andere rij mochten komen die eigenlijk bedoelt was voor lokale bewoners. We schoten dus ineens van de laatste in de rij naar helemaal vooraan.
Voordat we het wisten hadden we de nodige stempels, moesten eerst wel al onze vinger afdrukken laten scannen en een foto laten maken, en mochten we door lopen. En de rest van de mensen stonden ons raar aan te kijken omdat we der zo vlug door heen waren! Lekker Puh! :-)
Het principe van je koffer ophalen gaat hier totaal anders dan dat we dat bij ons gewend zijn. Na de douna liepen we naar de baggage band om onze koffers op te halen, tot op heden niets vreemds, eenmaal aangekomen kwamen onze koffers er al heel vlot uit. Dus ook hier waren we weer heel snel weg. Na de baggage opgehaald te hebben loop je langs nog een controlepost waar een saggie Amerikaan zat, we hadden zo iets van "het begint nu al". Na de vraag of ik al me koffers had, waar ik op antwoorde "Yes we have then all" en hij weer antwoorde "We?" "Yes me and my traveling party" "I didn't asked then, I asked you!" .. Anyway, we waren er door. Hier kwamen we opnieuw bij een bagage band aan. Hier moest je opnieuw je koffer dumpen, maar eerst moest je alle spullen (vloeibaar) die je op schiphol en in het vliegtuig had gekocht in je koffer stoppen. Cees had hier wat moeite mee, kreeg ze koffer niet open, maar naar wat gepiel gingen de koffers opnieuw de bagage band op.
We werden nu verwezen om de roltrap naar boven te gaan en onze bagage op te halen bij bagage band A10. Ok prima, daar lopen we wel even heen! Even? Mijn god, A10 was helemaal aan de andere kant van het vliegveld. Toen we de roltrap naar boven namen moesten nog even door de scanner heen, hier moesten dus alle zakken leeg, schoenen uit en riem af. Al met al waren we hier 5 minuten bezig. Na ons weer helemaal aangekleed te hebben liepen we naar de bagage afhaal hal. Hier kon je alleen maar komen door met de monorail te gaan, klein treintje. Na een kort ritje kwamen we in een hele grote hal uit waar je al gelijk de pretparken standjes had (Seaworld, Disney, Universal etc). Na wat zoeken stonden we dan eindelijk bij bagage band A10, het was even wachten op de koffer van Cees en Ries, maar die van Fioon kwam al snel.




























pffff wat een belevenis zeg!Wel leuk die foto,s..en wat een aardige steward,die foto,s ging maken!En Richard die sjans had hahaha!
Wauw, ziet er netjes uit hoor!
En wat een aardige steward! Je hebt hem toch wel goed bedankt, Ries? ;)
Richard zal eens niet sjans hebben van het andere geslacht.. hahaha
Jammer dat je zelf niet de cockpit in mocht om foto's te nemen, vond ie je toch niet zo heel erg leuk ;)
Eh...hetzelfde geslacht, lieverd ;-)